Konkatedralna Bazylika Mariacka
Sylwetka architektoniczna kościoła:
- kubatura budowli: 155.000 m3;
- długość 105,5 metra;
- szerokość w transepcie 66 metrów;
- na 27 wolno stojących filarach wspiera się sklepienie gwiaździste i kryształowe – wznoszące się na wysokości 28-30 m.;
- posiada 37 olbrzymich okien, które największe wschodnie posiada 127 m2 powierzchni;
- do wnętrza świątyni prowadzi 7 bram, każda z innej uliczki;
- masywna wieża dzwonna o wysokości 82 metrów (do kalenicy), zakończona dwoma dachami, miedzy którymi znajduje się galeryjka widokowa
- osiem małych narożnych wieżyczek i wieżyczki nad filarem skrzyżowania naw z ostro zakończonymi dachami;
- powierzchnie portalów przyozdobione są profilami, maswerkami i łukami oślich grzbietów
- prawdopodobnie mieści się w niej ok. 25 tys. ludzi
- W Gdańsku liczna była liczba kleru gdyż wynosiła ok. 240 duchownych, przy czym 80 pełniło różne posługi w Kościele Mariackim
Według tradycji już w 1243 r. stał tutaj kościół Najświętszej Marii Panny, najprawdopodobniej drewniany, wzniesiony przez księcia Świętopełka II dla uczczenia pamięci zmarłej 19.03.1240 roku matki. Kościół ten mógł ulec zniszczeniu w czasie pożaru Gdańska w 1308 roku. Nową świątynię rozpoczęto budować w 1343 roku. Początek budowy łączył się z przywilejem wystawionym gminie miejskiej Gdańska przez wielkiego mistrza krzyżackiego Ludolfa Koeniga. W 1378 r. wielki mistrz Winrich von Kniprode odnowił przywilej dodając również parcelę pod plebanię mariacką, cmentarz. Świątynie budowano etapami przez 159 lat.
